Abrahams offer

In de geschiedenis over het hem door God opgedragen offer is Abraham een type van Christus, en Izak een beeld van de Gemeente. Het bijbelfragment in Genesis 22 staat vol van aan het Nieuwe Verbond gerelateerde symboliek. Niet de tot de dood leidende kruisiging was het ultieme offer van de Heer, maar het na de opstanding ter beschikking stellen van Diens Lichaam aan de Vader. Het kruis hield in dat Hij ter slachting werd geleid. Maar de slachtbank was ook onder het Oude Verbond nooit hetzelfde als het altaar. Juist op dat punt week Abrahams handelen met zijn zoon af van wat gebruikelijk was: hij bracht een levend – in plaats van een al geslacht – offer op het altaar. Zoals ook Christus dat doet in Zijn functie van Hogepriester. Het is de bedoeling dat gelovigen zich (dood in zonden, maar opgewekt in Christus) als levende offers aan Hem beschikbaar stellen. “Wij hebben een altaar, waarvan geen macht hebben te eten die de tabernakel dienen.”

Spreker: Ab Klein Haneveld

Om de studie te kunnen beluisteren en eventueel te downloaden moet u op deze site zijn ingelogd. Inloggen kan alleen met een account. Vraag hier uw gratis account aan.